Bu Duyguyu Yaşamadan Ölmemeli İnsan!

14937018_10154553169770903_697358229_n Bu Duyguyu Yaşamadan Ölmemeli İnsan!

Ömrüm boyunca hep şans dilemeyi öğrendim hayattan, şükretmeyi de öğrenirken yine şans hep yanıma olsun istedim… Hayvan sevgisine dair öğrendiklerimi ise babamdan öğrenirken aslında bu durumun nasıl bir şans olduğunu yaşadıktan sonra anlayacakmışım meğer…Hayvan sever olmayı, sokak hayvanlarının hayatlarına bir nebze olsun dokunabilmeyi, hiçbirinden korkmamam gerektiğini minik bir çocukken öğretmişti babam.

14937056_10154553169740903_1489896304_n Bu Duyguyu Yaşamadan Ölmemeli İnsan!

Bugüne kadar yaşattığımız ve mutlulukla beslediğimiz sayısız hayvan türü oldu… Kedilerin dünyası beni nasıl içine çekti hatırlamıyorum, tarifi olmayan bir duygu ile bağlandım sanki her birine, sokakta gördüğüm her kedi benim gibi sanki…Ya da ben onlar gibiyim desem abartmamış olurum..

14958511_10154553169750903_79639940_n Bu Duyguyu Yaşamadan Ölmemeli İnsan!

Aslında anlatmak istediğim hikayemin baş kahramanları Parlak ve Mimi… Soğuk bir kış günüydü, doğup büyüdüğüm mahallemizde bir kutunun içerisinde, çocukların elinde, henüz gözleri dahi açılmamış halde 5 günlükken buldum onları, annem yanımdaydı… Onların anneleri yoktu… Annesi nerede diye sorduğumda duyduklarımı bugün bile hatırlıyorken tüylerim diken diken oluyor; ”bugün araba çarptı abla” dediler.

14937125_10154553169775903_1399171753_n Bu Duyguyu Yaşamadan Ölmemeli İnsan!

Dünya durmuştu sanki, doğup büyüdüğüm mahallemde yeni doğmuş bir yavruydu PARLAK ve annesine araba çarpmıştı, bir Yeşilçam filminin senaryosu gibiydi sanki ve ben kurtarıcısı olmalıydım… O an durdum düşündüm… Eğer onu almazsam ona nefes olmazsam o da annesinin yanına göçüp gidecekti yavrucak… Aldım eve gittiğimde hemen internetten araştırma yaptım, “annesiz nasıl yaşatabilirim” diye. Çünkü bu kadar ufak bir yavruya daha önce hiç bakmamıştım. Annem o sırada “başka yavruları da vardır onları da bulmamız gerek, ben aramaya gidiyorum” dedi. Anne yüreği buna deniyor demek diye düşündüm… Döndüğünde ise MİMİ’yi bulmuştu… Hemen sıcak su torbasını havlu ile sardım bir kutunun içerisine yerleştirdim ve şırınganın içine süt ve suyu karıştırıp içirdim… Ertesi gün ikisini alıp veterinere götürdük. Doktor; “annesiz yaşayamazlar bunlar” dedi. “Ne kadar şansım var” dedim, “%20” dedi. Benim için büyük şanstı o %20 bile… Yaşatacağım dedim. “Yaşatırsanız 3-4 aylıkken getirin aşıları benden hediye olsun” dedi… Birkaç veterinere daha götürdüm fakat aynı cevabı aldım “yaşatamazsınız”…! Elimden gelenin en iyisini yapıp yaşatacağıma kendime yemin ettim…

14958383_10154553169720903_1437232438_n Bu Duyguyu Yaşamadan Ölmemeli İnsan!

Anne sütüne en yakın bir toz mama ve biberon aldım… Tuvaletlerini nasıl yaptırmam gerektiğini kaç saatte bir acıktıklarını vs. her şeyi internetten öğrendim…

14914695_10154553169755903_1580597773_n Bu Duyguyu Yaşamadan Ölmemeli İnsan!

İnanın ikisini de sanki ben doğurmuşum gibi baktım. Her 2 saatte bir acıktıkları için gece alarmımı kurup kalkıp emzirip öyle yatıp gecenin 2’si 4’ü 6’sı demeden baktım. Gözleri açıldıkları ve beni görmeye başladıkları ilk haftalarda çok heyecanlanmıştım… Bu benim için büyüyorlar umuduydu… Sonra ayağa kalkmaya başladılar… İçimdeki umut daha da büyüyordu… 3-4 aylık olduklarında “yaşamaz” diyen ilk doktora götürdüm… Çok şaşırdı yavrularımı gördüğünde “anneleri yaşasaydı bu kadar iyi bile bakamazdı nasıl bakmışsınız bunlara durumları çok iyi” dedi 🙂 Gururla “size yaşatacağım %20’lik şansları benim için çok önemli demiştim” dedim… Aşılarını kontrollerini yaptırdım.

14937866_10154553169725903_1689083367_n Bu Duyguyu Yaşamadan Ölmemeli İnsan!

Yalnız fazla beni taklit ediyor oğlum ve kızım… Bi ara “kimyaları mı bozuldu” diye düşünmedim değil… Benim gibi yatıyorlar, oturuyorlar, elleriyle yemek yiyip su içmek istiyorlar, saçımı benim tüylerim sanıp yalamaya çalışıyorlar, patileriyle yüzümü seviyor ve öpüyorlar… Şu an 2 yaşındalar ve bu iki kardeş bizlerle çok mutlu…

14963002_10154553171850903_1769723565_n Bu Duyguyu Yaşamadan Ölmemeli İnsan!

Çocuklarım sayesinde iyileştim, panik atak hastalığımı bile yendim… 🙂 Ben onlara sadece hayat vermeyi başardım, onlar ise bana karşılıksız sevgiyi, gerçek saf mutluluğu, sağlığımı, anne sevgisini, tarifsiz özlemi, sorumluluğu öğrettiler… Onlar benim yaşam kaynağım… Şu an düşünüyorum kedi ya da başka bir hayvan bakmayan insanların neler kaçırdıklarına inanın üzülüyorum…Bu duyguyu yaşamadan ölmemeli insan…! Mimi ve Parlak şanslılardı, onlardan milyonlarca dışarıda var satın almayın sahiplenin…! Bu yazımı Gandhi’nin bir sözü ile bitirmek istiyorum. “Bir milletin büyüklüğü ve ahlaki gelişimi, hayvanlara olan davranış biçimi ile değerlendirilir.

Yorumlar

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

Loading…

0

Yorumlar

Karakulaklar Tükeniyor, Yaban Domuzları Çoğalıyor

Karakulaklar Tükeniyor, Yaban Domuzları Çoğalıyor

İzmit’te Duyarlı Esnaf Köpeklerin Kurtarılmasını Sağladı

İzmit’te Duyarlı Esnaf Köpeklerin Kurtarılmasını Sağladı